نوشتن ! همین وتمام .

گاه احساس می کنم، جنبش کلمات ننوشته را زیر پوست انگشتانم . انگار که خیلی وقت پیش، از ذهن پرهیاهویم  به زیر پوست انگشتانم خزیده اند. در انتظار رها شدن و جاری شدن، همچون قطرات باشکوه باران!