اقرار صادقانه
خسته ام . نمی دانید چقدر !
از این ناتوانیم خسته ام واز آن خسته تر که هر اتفاقی که می افتد بیشتر به عجز خودم پی می برم ولی بازهم دست بر نمی دارم.
میبنم که در مقابل تغییر آدمها در مقابل تغییر شرایط در مقابل موقعیت ها وحتی گاه در مقابل باران کوچکم هم احساس عجز می کنم.
این را هم می دانم که جز انجام دادن سهم خودم وباقی را به خدا سپردن کار دیگری نمی توانم بکنم .اما بازهم می جنگم.
من ازاین جنگ خسته شده ام، آتش بس می خواهم.
و آگاهانه به عجز خودم اقرار می کنم.
+ نوشته شده در دوشنبه نوزدهم مرداد ۱۳۸۸ ساعت 0:7 توسط نفیسه نصیران
|